Popüler

Dünyada 193 tane resmen tanınan ülke vardır. Ancak bilinen ülke sayısı 236'dır. Aslında Birleşmiş Milletlere (BM) göre 192 ülkenin egemen bir şekilde var olduğu kabul edilmektedir. Ancak bu sayı aslında 193'den daha fazladır. Çünkü kendi bağımsızlığını ilan etmiş ancak BM’nin resmen tanımadığı birçok ülke daha vardır. Bu ülkelerden biride Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetidir (KKTC). KKTC nin varlığını resmen tanıyan tek ülke Türkiyedir, diğer ülkeler KKTC yi resmen tanımamaktadırlar.

Dünyada KKTC nin durumunda olan birçok ülke mevcut durumda, mesela Kosova. Dünyada kurulmuş olan örgütlerinde resmen tanıdıkları ülke sayısı birbirlerinden farklıdır. Birleşmiş Milletler 193 ülkeyi resmen tanırken, Uluslararası Basketbol Federasyonu (FIBA) 213 ülkeyi resmen tanımaktadır.Dünyadaki örgütlerin resmen tanımış oldukları ülke sayıları şöyledir:Birleşmiş Milletlere üye ülke sayısı: 193Uluslararası Futbol Federasyonuna (FIFA) kayıtlı ülke sayısı: 208 ülkeDünya Sağlık Örgütüne (WHO) kayıtlı ülke sayısı: 193 ülke

Dünya Ticaret Örgütüne (WTO) kayıtlı ülke sayısı: 153 ülkeBirleşmiş Milletler Uluslararası Çocuklara Yardım Fonuna (UNICEF) kayıtlı ülke sayısı: 190 ülkeUluslararası Basketbol Federasyonuna (FIBA) kayıtlı ülke sayısı: 213 ülkedir.

Dünyadaki Ülkelerin Alfabetik Listesi;

Afganistan
Almanya
Amerika Birleşik Devletleri
Amerikan Samoa
Andorra
Angola
Anguilla, İngiltere
Antigua ve Barbuda
Arjantin
Arnavutluk
Aruba, Hollanda
Avustralya
Avusturya
Azerbaycan
Bahama Adaları
Bahreyn
Bangladeş
Barbados
Belçika
Belize
Benin
Bermuda, İngiltere
Beyaz Rusya
Bhutan
Birleşik Arap Emirlikleri
Birmanya (Myanmar)
Bolivya
Bosna Hersek
Botswana
Brezilya
Brunei
Bulgaristan
Burkina Faso
Burundi
Cape Verde
Cayman Adaları, İngiltere
Cebelitarık, İngiltere
Cezayir
Christmas Adası , Avusturalya
Cibuti
Çad
Çekya (Çek Cumhuriyeti)
Çin
Danimarka
Doğu Timor
Dominik Cumhuriyeti
Dominika
Ekvator
Ekvator Ginesi
El Salvador
Endonezya
Eritre
Ermenistan
Estonya
Etiyopya
Fas
Fiji
Fildişi Sahili
Filipinler
Filistin
Finlandiya
Folkland Adaları, İngiltere
Fransa
Fransız Guyanası
Fransız Güney Eyaletleri (Kerguelen Adaları)
Fransız Polinezyası
Gabon
Galler
Gambiya
Gana
Gine
Gine-Bissau
Grenada
Grönland
Guadalup, Fransa
Guam, Amerika
Guatemala
Guyana
Güney Afrika
Güney Georgia ve Güney Sandviç Adaları, İngiltere
Güney Kıbrıs Rum Yönetimi
Güney Kore
Gürcistan H
Haiti
Hırvatistan
Hindistan
Hollanda
Hollanda Antilleri
Honduras
Irak
İngiltere
İran
İrlanda
İspanya
İsrail
İsveç
İsviçre
İtalya
İzlanda
Jamaika
Japonya
Johnston Atoll, Amerika
K.K.T.C.
Kamboçya
Kamerun
Kanada
Kanarya Adaları
Karadağ
Katar
Kazakistan
Kenya
Kırgızistan
Kiribati
Kolombiya
Komorlar
Kongo
Kongo Demokratik Cumhuriyeti
Kosova
Kosta Rika
Kuveyt
Kuzey İrlanda
Kuzey Kore
Kuzey Maryana Adaları
Küba
Laos
Lesotho
Letonya
Liberya
Libya
Liechtenstein
Litvanya
Lübnan
Lüksemburg
Macaristan
Madagaskar
Makau (Makao)
Makedonya (Kuzey Makedonya Cumhuriyeti)
Malavi
Maldiv Adaları
Malezya
Mali
Malta
Marşal Adaları
Martinik, Fransa
Mauritius
Mayotte, Fransa
Meksika
Mısır
Midway Adaları, Amerika
Mikronezya
Moğolistan
Moldavya
Monako
Montserrat
Moritanya
Mozambik
Namibia
Nauru
Nepal
Nijer
Nijerya
Nikaragua
Niue, Yeni Zelanda
Norveç
Orta Afrika Cumhuriyeti
Özbekistan
Pakistan
Palau Adaları
Palmyra Atoll, Amerika
Panama
Papua Yeni Gine
Paraguay
Peru
Polonya
Portekiz
Porto Riko, Amerika
Reunion, Fransa
Romanya
Ruanda
Rusya Federasyonu
Saint Helena, İngiltere
Saint Martin, Fransa
Saint Pierre ve Miquelon, Fransa
Samoa
San Marino
Santa Kitts ve Nevis
Santa Lucia
Santa Vincent ve Grenadinler
Sao Tome ve Principe
Senegal
Seyşeller
Sırbistan
Sierra Leone
Singapur
Slovakya
Slovenya
Solomon Adaları
Somali
Sri Lanka
Sudan
Surinam
Suriye
Suudi Arabistan
Svalbard, Norveç
Svaziland
Şili
Tacikistan
Tanzanya
Tayland
Tayvan
Togo
Tonga
Trinidad ve Tobago
Tunus
Turks ve Caicos Adaları, İngiltere
Tuvalu
Türkiye
Türkmenistan
Uganda
Ukrayna
Umman
Uruguay
Ürdün
Vallis ve Futuna, Fransa
Vanuatu
Venezuela
Vietnam
Virgin Adaları, Amerika
Virgin Adaları, İngiltere
Wake Adaları, Amerika
Yemen
Yeni Kaledonya, Fransa
Yeni Zelanda
Yunanistan
Zambiya
Zimbabve

Riverside Üniversitesi'nde bir fizikçi tarafından yönetilen uluslararası bir araştırma ekibi, nanoparçacıklardaki tıp, kuantum hesaplama ve spintronics'teki uygulamaların tasarımını etkileyebilecek mikroskopik bir elektron spin dinamiği süreci tanımlamıştır.

Manyetik nanopartiküller ve nanodevikler, tıpta - ilaç dağıtımı ve MRI gibi - ve bilişim teknolojisi gibi çeşitli uygulamalara sahiptir . Spin dinamiklerini kontrol etmek - elektron dönüşlerinin hareketi - bu tür nano-manyetik tabanlı uygulamaların performansını arttırmak için anahtardır.

Fizik ve Astronomi Bölümünde yardımcı doçent olan Igor Barsukov ve bugün Bilimsel Gelişmeler'de ortaya çıkan çalışmanın baş yazarı olan “Bu çalışma nano-manyetiklerdeki spin dinamiği anlayışımızı geliştiriyor” dedi .

Eğirme üstleri gibi olan elektron dönüşleri birbirine bağlanır. Bir sıkma başlamaya başladığında, öncelik bir dönüşe neden olan komşu dönüşlere yayılır. Döndürmelerin kollektif uyarılması olan spin dalgaları, nano ölçekli mıknatıslarda, büyük veya genişletilmiş mıknatıslardan farklı davranır. Nano-manyetiklerde, spin dalgaları mıknatısın büyüklüğü ile, tipik olarak yaklaşık 50 nanometre ile sınırlıdır ve bu nedenle olağandışı olaylar ortaya çıkar.

Özellikle, bir döndürme dalgası, bir döndürme dalgasının kuantum birimi olan bir magnon olan "üç magnon saçılması" olarak adlandırılan bir işlemle bir diğerine dönüşebilir. Nano-manyetiklerde, bu işlem rezonansla geliştirilmiştir, yani belirli manyetik alanlar için yükseltilmiştir.

San Jose'deki UC Irvine ve Western Digital'deki araştırmacılarla ve Ukrayna ve Şili'deki teori meslektaşlarıyla işbirliği yapan Barsukov, üç magnon saçılımının ve dolayısıyla nanomagnetlerin boyutlarının bu mıknatısların dönüş akımlarına nasıl tepki verdiğini belirlediğini gösterdi. Bu gelişme paradigma değiştirici gelişmelere yol açabilir.

Barsukov, "Spintronics daha hızlı ve enerji açısından verimli bilgi teknolojisi için öncüdür." Dedi. "Bu teknoloji için #nano manyetikler, döndürme akımları tarafından kontrol edilmesi gereken yapı taşlarıdır ."

Barsukov, teknolojik önemine rağmen, nano-manyetiklerde enerji yayılımının temel bir anlayışının zor olduğunu belirtti. Araştırma ekibinin çalışması, nano-manyetiklerde enerji yayılma prensiplerine dair içgörü sağlar ve spintronics ve bilgi teknolojisi üzerinde çalışan mühendislerin daha iyi cihazlar üretmelerini sağlayabilir.

Barsukov, "Çalışmamızda incelenen mikroskobik süreçler, araştırmacıların şu anda bireysel mürettebatlara hitap etmeye çalıştığı kuantum hesaplama bağlamında da önemli olabilir" dedi. "Çalışmalarımız potansiyel olarak birden fazla araştırmayı etkileyebilir."

#bilim

Fizikçiler, spin simülatörleri geliştirerek , kombinatoryal optimizasyon ve ışık saçan ortamlara odaklanarak zorlu hesaplama görevlerini hızla çözmek için özel fiziksel sistemleri keşfedebilirler . Science Advances hakkındaki yeni bir raporda , C. Tradonsky ve İsrail ve Hindistan #Fizik Bölümlerinde bir grup araştırmacı, dağınık yoğunluk dağılımından bir nesneyi yeniden yapılandırarak faz alma sorununu ele aldı. Deneysel süreç, X-ışını görüntülemeden, astrofiziğe ve bilim insanlarının doğal olarak yavaş olan dolaylı yinelemeli algoritmaları kullandıkları, ilgilenilen bir nesneyi yeniden yapılandırma teknikleri olmayan astrofiziklere kadar uzanan mevcut bir sorunu ele aldı.

Yeni optik yaklaşımda, Tradonsky ve arkadaşları, ilgilenilen nesneyi hızlı ve verimli bir şekilde yeniden oluşturmak için dijital bir dejenere kavite lazeri (DDCL) modunu kullandılar. Deneysel sonuçlar, birçok kalıcı mod arasındaki kazanım rekabetinin faz alma sorununu hızla çözmek için oldukça paralel bir bilgisayar gibi davrandığını göstermiştir. Yaklaşım , diğer zorlu hesaplama görevlerini yerine getirirken, saçma ortamı yoluyla görüntülemeyi genelleştirmek için bilinen kompakt destekli ve karmaşık değerli nesnelere sahip iki boyutlu (2B) nesnelere uygulanır .

Araştırmacılar, bilinmeyen bir cisimden uzaklara saçılan ışığın yoğunluk dağılımını nispeten kolayca hesaplamak için, bir nesnenin Fourier dönüşümünün mutlak değerinin kaynağını hesaplayabilir . Bununla birlikte, bir nesnenin dağınık yoğunluk dağılımından yeniden inşası, kötü bir şekilde ortaya çıkar, çünkü faz bilgisi kaybolabilir ve eserdeki çeşitli faz dağılımları farklı yeniden yapılanmalara neden olabilir. Bilim adamları bu nedenle, daha kesin nesne rekonstrüksiyonları için bir nesnenin şekli, pozitifliği, mekansal simetrisi veya seyrekliği hakkında önceden bilgi edinmelidir. Bu örnekler astronomide , kısa darbeli karakterizasyon çalışmalarında, X-ışını kırınımında , radar saptamasında , konuşma tanımada bulunur.ve bulanık ortamları görüntülerken . Sınırlı ölçüde nesnelerin yeniden yapılandırılması sırasında (kompakt destek) araştırmacılar, aynı dağınık yoğunluğu yeterince yüksek bir çözünürlükte modelledikleri sürece, faz alma problemine benzersiz bir çözüm sunar.
Fizikçiler, Gerchberg-Saxton (GS) hata azaltma algoritması, hibrit giriş-giriş algoritması ve gevşemiş ortalama değişken yansımaları (RAAR) dahil olmak üzere son on yılda faz alma problemini çözmek için birkaç algoritma geliştirdiler . Ancak, yüksek performanslı bilgisayarlarda bile nispeten yavaş olan yinelemeli projeksiyonlara dayanırlar . Alternatif olarak, araştırma ekipleri özel olarak uyarlanmış fiziksel sistemleri kullanarak hesaplamalı zorlukları ele alabilir . Bu tür sistemler evrensel olmasa da Turing makineleri (yani, keyfi hesaplamalar yapamazlar), belirli bir problem sınıfını potansiyel olarak çözebilirlerverimli. Bu tür sistemler ile zor problemleri çözmek , geleneksel bilgisayarların kullanımına kıyasla avantajlı olabilir .

Tradonsky ve arkadaşları, dijital bir dejenere kavite lazerine (DDCL) dayanarak faz alma sorunlarını hızla çözmek için deneysel olarak yeni bir optik sistemi gösterdi . Cihaz, bir nesneden yayılan ışığın Fourier boyutlarını ve kompakt desteği içeren iki kısıtlama içermiştir. Boşluk içindeki doğrusal olmayan kalıcılık süreci, her iki kısıtlamayı da karşılayan, kendi kendine tutarlı bir çözümle sonuçlandı. DDCL'deki temel fiziksel mekanizma, optik parametrik osilatör (OPO) spin stimülatörleri ile gözlenene benzerdi .

Hem OPO simülatörleri hem de DDCL'ler, yerel minimadan kaçınmak ve Gauss olmayan bir dalga paketine sahip olmak için son derece hızlı işlemle optimizasyonlar yaptı.. Bilim adamları, farklı kayıplara neden olacak farklı lazer faz konfigürasyonları sağlamak, mod yarışmasını kazanmak ve faz problemini çözmek için minimum kayıplı konfigürasyona izin vermek için boşluk içindeki kompakt destek açıklığını kolaylaştırdılar. DDCL sistemi, milyonlarca paralel deneysel gerçekleştirme sağlamak için yüksek paralellik, 20 nanosaniye yaklaşan kısa gidiş-dönüş süreleri, hızlı yakınsama süreleri ve mod rekabeti nedeniyle asgari zararı veren doğal bir seçim modu dahil olmak üzere birçok çekici ve önemli özellik içeriyordu. Teoride, zamanla gelişen tüm faz konfigürasyonlarında, en yüksek enerjiye sahip olan, sınırlı kazanca göre mod yarışmasını kazandı. Sonuç olarak, pratikte başlangıçtaki bağımsız yapılandırmaların sayısı artar.
Deney düzeneğinde Tradonsky ve diğerleri, doğal bir kazanç ortamına sahip bir halka dejenere kavite lazeri, iki 4f teleskopu ve bir genlik uzaysal ışık modülatörü (SLM) içermiştir. Sistem ayrıca bir boşluk içi açıklık, 3 boyutlu yansıtma aynaları ve bir çıkış kuplörünü de içeriyordu. Ekip, 4f sol teleskopları kazanç ortamının merkezini SLM üzerine görüntülemek için kullandı ve iletimi her pikselde bağımsız olarak kontrol etti . Çıktı süren yoğunluk dağılımını kontrol etmek ve oluşturmak için intracavity açıklığını SLM ile birleştirdiler. Bilim adamları iki mercek arasındaki Fourier düzlemine bir boşluksuzluk açıklığı (kompakt destek maskesi) yerleştirdiklerinde, her faz dağılımı farklı bir kayıp seviyesi gösterdi. Sonuç olarak, minimal kayıplı faz dağılımı, çalışmadaki en muhtemel kalıcı moddu. Ekip, çözümün aslına uygunluğu ve hesaplama süresi dahil olmak üzere sistemin kalitesini ölçmek için iki değer olarak değerlendirdi. Araştırma ekibi , orjinalin (gerçek nesnenin) yoğunluk dağılımları ile yeniden oluşturulmuş formları arasında çok iyi bir anlaşma ile centrosimetrik nesneler için temsili sonuçlar elde etti.

Tradonsky ve arkadaşları, nesne karmaşıklığının yeniden yapılanma doğruluğu üzerindeki etkisini ölçtüler ve dört, 16 ve 30 noktaya sahip nesneler için temsili yoğunluk dağılımları oluşturdular. Sonuçlar, daha fazla karmaşıklığa sahip nesnelerin (daha fazla lekeye sahip olanlar), mevcut sistem kullanılarak çözülemeyen karmaşık ayrıntılarla daha yüksek karmaşıklıkta Fourier yoğunluk dağılımını gösterdiğini göstermiştir. Ayrıca, lazer pompasının dalgalı teknik gürültüsüne alacakları artan nesne karmaşıklığı ile azalan girdi ve yeniden yapılandırma uygunluklarına dikkat çekti. Nesne rekonstrüksiyonu sırasında sızdırmazlık ve simetrinin etkisini değerlendirmek için nitel deneyler yaptılar. Sonuçlar, sıkı bir kompakt desteğin yeniden yapılandırılmış nesnenin kalitesini önemli ölçüde arttırdığını göstermiştir.

Ekip daha sonra kompakt destek açıklığının yarıçapının yeniden yapılanmanın kalitesi ve kalitesine olan nicel etkilerini araştırdı. Daha büyük nesneler için temsili yoğunluğu, lazer nesne şeklini destekleyemediğinden rekonstrüksiyon uygunluğu sırasında hızlı bir şekilde bozuldu. Kompakt destek açıklığından daha küçük nesnelerle, Tradonsky ve diğerleri, aslına uygunlukta daha yavaş bozulma gözlemledi. Toplamda, kamera sistemdeki bir nesnenin çoklu gerçekleşmelerinde ortalaması alındığında yeniden yapılanma doğruluğunun azaldığını gözlemlediler.

Genel olarak, yeniden yapılandırılmış nesnelerin çözünürlüğü, lazer boşluğundaki faz sapmaları nedeniyle nispeten düşüktü. Ekip, sistemi optimize etmeyi ve iyileştirilmiş çözünürlük için sapmaları azaltmayı önerdi. Bilim adamları ayrıca sistemi kullanarak bir yeniden yapılanma çözümü sunmak için harcanan zamanı analiz ettiler ve SLM (mekansal ışık modülatörü) tarafından belirlenen süreleri ve kamera okuma süresini yaklaşık 20 ms olarak buldular. Kalıcılığın gerçek hesaplama süresi sadece 100 nanosaniyeden az sürdü. Tradonsky ve arkadaşları, cep hücreli bir Q-anahtarlı doğrusal dejenere kavite lazer düzenlemesi kullanarak deney düzeneğini optimize ettiklerinde, sistemin toplam hesaplama süresini yaklaşık 100 nanosaniye indirdiler. Nispeten, RAAR algoritması ile yeniden yapılanma süresi bir saniye sürdü.

Böylece. C. Tradonsky ve arkadaşları, yeni bir DDCL (dijital dejenere kavite lazeri) kullanarak hızlı faz alımı için optik bir sistem sundu. Hesaplama süresi 100 nanosaniye ulaştı; geleneksel, algoritma tabanlı hesaplamalı sistemlerden daha hızlı büyüklük dereceleri. Sonuçlara dayanarak, DDCL sisteminde yapılan bazı değişiklikler, bağımsız paralel araştırmaların sayısını artırmak için lazer boşluğunun uzunluğunu da içeren potansiyel olarak performansını artırabilir. Araştırma ekibi, çeşitli problemleri çözmek ve saçılma ortamı yoluyla yayıldıktan sonra görüntüleme kalitesini çözmek için sistemi daha da keşfedecektir.

#bilim

Balık avcısının sezon için tuttuğu en büyük balık türüne trofe balık denir. Kişinin avladığı en büyük balık zaferini vurgular. Trofe ingilizce kupa demektedir. Zaman içinde bizimde dilimiz pelesenk olmuştur.